Bij patiënten met gemetastaseerd, HER2-positief maagcarcinoom of adenocarcinoom van de gastro-oesofageale overgang is tweedelijnsbehandeling met trastuzumab deruxtecan (T-DXd) vergeleken met ramucirumab plus paclitaxel geassocieerd met een significant betere algehele en progressievrije overleving. Daarnaast waren de bijwerkingen van T-DXd over het algemeen goed beheersbaar. Deze resultaten van de gerandomiseerde fase 3-DESTINY-Gastric04-studie werden tijdens de 2025 ASCO Annual Meeting gepresenteerd door dr. Kohei Shitara (Kashiwa, Japan).
Op grond van de positieve resultaten van de DESTINY-Gastric01/02/06-studies is T-DXd geregistreerd als behandeling bij patiënten met gemetastaseerd, HER2-positief (HER2+) maagcarcinoom of adenocarcinoom van de gastro-oesofageale overgang (GC/GEJA) die eerder werden behandeld met een trastuzumab-bevattende therapie.1,2,3
In de internationale, gerandomiseerde, multicenter, open-label fase 3-DESTINY-Gastric04-studie wordt de uitkomst vergeleken van tweedelijnsbehandeling met T-DXd versus ramucirumab plus paclitaxel (RAM/PTX) bij patiënten met inoperabel of gemetastaseerd, HER2+ GC/GEJA. De primaire uitkomstmaat is de algehele overleving (OS). De huidige resultaten zijn afkomstig van de primaire werkzaamheidsanalyse van een geplande interimanalyse.
Betere OS
Uit de primaire analyse bleek dat T-DXd vergeleken met RAM/PTX geassocieerd was met een significant betere OS.4,5 “De overlevingscurves scheidden vanaf het begin en bleven gescheiden tot aan de staart van de curves. De mediane OS was 14,7 maanden in de T-DXd-arm versus 11,4 maanden in de RAM/PTX-arm (HR 0,70; 95% BI 0,55-0,90; p=0,0044), waarmee de primaire uitkomstmaat werd bereikt. De tweejaars-OS was 29,0% met T-DXd en 13,9% met RAM/PTX, wat een duurzaam OS-voordeel van T-DXd suggereert. Het OS-voordeel van T-DXd was aanwezig in de meeste subgroepen”, aldus Kohei Shitara.
Vergeleken met RAM/PTX was T-DXd ook geassocieerd met een significant betere progressievrije overleving (PFS). De mediane PFS was 6,7 maanden in de T-DXd-arm versus 5,6 maanden in de RAM/PTX-arm (HR 0,74; 95% BI 0,59-0,92; p=0,0074). Het PFS-voordeel van T-DXd werd ook geconstateerd in de geanalyseerde subgroepen. Verder verbeterde T-DXd vergeleken met RAM/PTX ook het objectieve responspercentage en de responsduur.
Veiligheid en QoL
In beide studiearmen was de incidentie van behandelingsgerelateerde bijwerkingen (TRAE’s) van graad 3 of hoger, ernstige bijwerkingen en sterfte door TRAE’s vergelijkbaar. Ook werd bij een vergelijkbaar aantal patiënten de behandeling gestopt wegens bijwerkingen. Er werden geen nieuwe veiligheidssignalen geconstateerd. De meest voorkomende TRAE’s in de T-DXd-arm waren vermoeidheid, neutropenie (beide 48,0%), misselijkheid (44,3%) en anemie (31,1%).
T-DXd hield de patiëntgerapporteerde kwaliteit van leven (QoL) in stand en was geassocieerd met QoL-scores die vergelijkbaar waren met die van RAM/PTX.
De resultaten van de DESTINY-Gastric04-studie zijn tegelijkertijd gepubliceerd in The New England Journal of Medicine.5
Referenties
1. Shitara K, et al. N Engl J Med 2020;382:2419-30.
2. Van Cutsem E, et al. Lancet Oncol 2023;24:744-56.
3. Shen L, et al. Ann Oncol 2023;34(4_suppl):S1542-3.
4. Shitara K, et al. J Clin Oncol 2025;43(17_suppl): abstr LBA4002.
5. Shitara K, et al. N Engl J Med 2025, May 31. DOI: 10.1056/NEJMoa2503119. Online ahead of print.
Dr. Robbert van der Voort, medical writer
Congres Up-to-date 2025 vol 10 nummer 2
DEEL DIT ARTIKEL:
Commentaar prof. dr. Hanneke van Laarhoven, internist-oncoloog, Amsterdam UMC
Tijdens de 2025 ASCO Annual Meeting werden de resultaten besproken van diverse belangrijke studies naar de behandeling van patiënten met upper gastro-intestinale tumoren. Een voorbeeld is de gerandomiseerde, dubbelblinde fase 3-Checkmate 577-studie waaraan patiënten deelnamen met stadium II/III-carcinoom van de oesofagus of oesofagus-maagovergang en residuale ziekte na neoadjuvante chemoradiotherapie en resectie. Deze patiënten werden 2:1 toegewezen aan adjuvante behandeling met nivolumab (240 mg elke twee weken gedurende zestien weken, gevolgd door 480 mg elke vier weken gedurende één jaar) of placebo. Uit eerder gepubliceerde resultaten van deze studie bleek dat de adjuvante behandeling met nivolumab vergeleken met placebo geassocieerd was met een significant betere ziektevrije overleving (DFS), de primaire uitkomstmaat: respectievelijk 22,4 en 11,0 maanden (HR 0,69; 96,4% BI 0,56-0,86; p<0,001).1 De resultaten voldeden aan de in 2021 geldende PASKWIL-criteria voor adjuvante studies, wat leidde tot een voorlopig positief advies van de NVMO-commissie BOM (cieBOM).2 Bij een herbeoordeling bleken de resultaten echter niet te voldoen aan de PASKWIL-criteria van 2023 en werd het voorlopige positieve advies ingetrokken.3
Tijdens het ASCO-congres werden de langverwachte resultaten van de algehele overleving (OS) gepresenteerd. Die lieten zien dat de mediane OS 51,7 maanden was met nivolumab (n=532) vergeleken met 35,3 maanden met placebo (n=262; HR 0,85; 95,87% BI 0,70-1,04; p=1,064).4 Als we kijken naar de tweede helft van de OS-curves, dan zien we dat de driejaars-OS 57% is met nivolumab en 50% met placebo en de vijfjaars-OS respectievelijk 46 en 41%. Dit zijn beperkte, maar tegelijkertijd wel klinisch relevante verschillen. Daarnaast bleek uit een subgroepanalyse dat het OS-voordeel van nivolumab nog groter was bij patiënten met een PD-L1 combined positive score ≥1 (mediane OS 45,5 maanden met nivolumab versus 33,5 maanden met placebo; HR 0,79; 95% BI 0,64-0,99).
In de gerandomiseerde fase 3-DESTINY-Gastric04-studie werd de uitkomst onderzocht van tweedelijnsbehandeling met trastuzumab deruxtecan (T-DXd) versus ramucirumab plus paclitaxel (RAM/PTX) bij patiënten met inoperabel of gemetastaseerd, HER2-positief maagcarcinoom of adenocarcinoom van de gastro-oesofageale overgang (GC/GEJA). Uit de resultaten van de primaire analyse bleek dat T-DXd vergeleken met RAM/PTX geassocieerd was met een significant betere OS, de primaire uitkomstmaat van de studie.5,6 De mediane OS was 14,7 maanden in de T-DXd-arm versus 11,4 maanden in de RAM/PTX-arm (HR 0,70; 95% BI 0,55-0,90; p=0,0044). De tweejaars-OS was 29,0% met T-DXd en 13,9% met RAM/PTX. Weliswaar een duidelijke verbetering van de OS, maar mogelijk nét onvoldoende om te voldoen aan de PASKWIL-criteria 2023 voor een palliatieve behandeling. Ik ben dan ook erg nieuwsgierig naar de beoordeling en het advies van de cieBOM.
Referenties
1. Kelly RJ, et al. N Engl J Med 2021;384:1191-203.
2. cieBOM-advies Adjuvant nivolumab bij het oesofaguscarcinoom of carcinoom van de gastro-oesofageale overgang na neoadjuvante chemoradiatie en resectie. Medische Oncologie 2021;24;33-7.
3. cieBOM-advies Herbeoordeling: adjuvant nivolumab bij het oesofaguscarcinoom of carcinoom van de gastro-oesofageale overgang na neoadjuvante chemoradiatie en resectie. Medische Oncologie 2023;26;35-7.
4. Kelly RJ, et al. J Clin Oncol 2025;43(16_suppl): abstr 4000.
5. Shitara K, et al. J Clin Oncol 2025;43(17_suppl): abstr LBA4002.
6. Shitara K, et al. N Engl J Med 2025, May 31. DOI: 10.1056/NEJMoa2503119. Online ahead of print.
In een podcast met prof. dr. ir. Koos van der Hoeven bespreekt prof. dr. Hanneke van Laarhoven naast bovenstaande studies ook de CT041-ST-01-studie, waarin bij eerder behandelde, gevorderde kanker van de maag of gastro-oesofageale overgang (GC/GEJC) Claudin18.2-specifieke CAR-T-cellen worden vergeleken met behandeling naar keuze van de arts, en van de MATTERHORN-studie naar de uitkomst van durvalumab plus FLOT bij resectabele GC/GEJC. Daarnaast besteedt zij aandacht aan de ESOPEC-studie, waarin perioperatieve chemotherapie werd vergeleken met preoperatieve chemo-radiotherapie bij patiënten met slokdarmkanker, en aan de CASSANDRA-studie, waarin bij patiënten met stadium I-III-pancreascarcinoom de uitkomst wordt bepaald van neoadjuvante chemotherapie met mFOLFIRINOX dan wel PAXG. Deze podcast is te beluisteren op oncologie.nu/podcasts