Uit resultaten van de fase 2-Metacure-studie blijkt dat stereotactische radiotherapie in combinatie met een korte en intensieve hormonale therapie geassocieerd is met een duurzame ziektecontrole bij patiënten met hormoongevoelig prostaatcarcinoom en metachrone oligometastasen. Dit was de belangrijkste conclusie uit de presentatie van dr. Eric Bent (New York, Verenigde Staten) tijdens de 2025 ASCO Annual Meeting.
Stereotactische radiotherapie (SBRT) met of zonder hormonale therapie wordt veel toegepast bij patiënten met hormoongevoelige prostaatkanker (HSPC) en oligometastasen. Metacure is een multicenter, multi-armige, gerandomiseerde fase 2-studie naar nieuwe lokale therapieën bij patiënten met lokaal gevorderde prostaatkanker en oligometastatische HSPC. In cohort B2 en het B2-expansiecohort werden patiënten geïncludeerd die waren behandeld met radicale prostatectomie, persisterende of recidiverende ziekte hadden en bij wie met PET-scans bot- en/of lymfekliermetastasen waren gedetecteerd. De radiotherapie in deze cohorten bestond uit SBRT van alle metastasen met of zonder salvage radiotherapie van het prostaatbed en de lymfeklieren. Daarnaast werden de patiënten in cohort B2 gerandomiseerd naar tien maanden androgeendeprivatietherapie plus apalutamide (ADT+APA) of tien maanden ADT plus apalutamide en abirateronacetaat plus prednison (ADT+APA+AAP). In het éénarmige B2-expansiecohort werden de patiënten zes maanden behandeld met ADT plus apalutamide. De primaire uitkomstmaat van het B2-expansiecohort was het percentage patiënten met een ondetecteerbaar PSA-niveau (PSA <0,1) en een hersteld testosteronniveau (>150 ng/ml) twaalf maanden na aanvang van de behandeling.
Primaire uitkomstmaat
Uit de resultaten blijkt dat de primaire uitkomstmaat werd gehaald bij vijf van de tien (50%) patiënten in het totale B2-cohort en elf van de 26 (42%) patiënten in het B2-expansiecohort.1 Hiermee werden de statistische criteria voor een positieve studie (meer dan vier patiënten met een ondetecteerbaar PSA-niveau en testosteronherstel) gehaald. In cohort B2 was de PSA ondetecteerbaar en het testosteronniveau hersteld bij twee van de vijf (40%) patiënten in de ADT+APA-groep en bij drie van de vijf (60%) patiënten in de ADT+APA+AAP-groep. “Een ondetecteerbaar PSA-niveau zonder testosteronherstel werd gezien bij tien van de tien (100%) patiënten in het gecombineerde B2-cohort en bij 21 van de 26 (81%) patiënten in het B2-expansiecohort”, vertelde Eric Bent.
Progressievrije overleving
Na 24 maanden had 60% van de patiënten in zowel de ADT+APA- als ADT+APA+AAP-groep geen PSA-progressie (PSA-PFS; PSA ≥0,2). In het B2-expansiecohort was dit 61%. De radiologische progressievrije overleving na 24 maanden was 80% in de ADT+APA-groep, 100% in de ADT+APA+AAP-groep en 79% in het B2-expansiecohort. Bent: “Tijdens de studie hadden 16 van de 36 patiënten in cohort B2 en het B2-expansiecohort tezamen een testosteronherstel zonder progressie. De mediane tijd tot testosteronherstel was drie maanden in cohort B en vijfenhalve maand in het B2-expansiecohort.” De behandelingen werden goed verdragen en er werden geen nieuwe veiligheidssignalen geconstateerd.
Referentie
1. Bent EH, et al. J Clin Oncol 2025;43(16_suppl): abstr 5014.
Dr. Robbert van der Voort, medical writer
DEEL DIT ARTIKEL:
