Uit de resultaten van de gerandomiseerde fase 3-POTOMAC-studie blijkt dat de toevoeging van durvalumab aan inductie- en onderhoudsbehandeling met Bacillus Calmette-Guérin geassocieerd is met een significant betere ziektevrije overleving bij patiënten met hoog-risico, niet-spierinvasieve blaaskanker. Daarnaast werden er geen onverwachte veiligheidssignalen waargenomen. Deze resultaten werden tijdens het ESMO Congress 2025 gepresenteerd door prof. dr. Maria De Santis (Berlijn, Duitsland).
Transurethrale resectie van de blaastumor (TURBT) gevolgd door zes weken inductietherapie en vierentwintig maanden onderhoudstherapie met Bacillus Calmette-Guérin (BCG) is de standaardbehandeling bij patiënten met hoog-risico, niet-spierinvasieve blaaskanker (NMIBC). Ondanks dat veel patiënten op deze therapie reageren, treedt bij ongeveer 40% van de patiënten binnen twee jaar een recidief of ziekteprogressie op.1,2
In de gerandomiseerde, driearmige, open-label fase 3-POTOMAC-studie wordt de uitkomst onderzocht van 1) inductie- en onderhoudstherapie met durvalumab (één jaar) plus BCG (D+BCG (I+M)), 2) inductietherapie met durvalumab plus BCG (D+BCG (I)) en 3) inductie- en onderhoudstherapie met alleen BCG (BCG (I+M)) bij patiënten met BCG-naïeve hoog-risico-NMIBC. De primaire uitkomstmaat is de ziektevrije overleving (DFS) in de D+BCG (I+M)-arm vergeleken met de BCG (I+M)-arm.
Betere DFS
“Met een vroeg en ononderbroken DFS-voordeel van inductie- en onderhoudsbehandeling met durvalumab plus BCG (n=339) versus BCG alleen (n=340) werd de primaire uitkomstmaat van POTOMAC bereikt (HR 0,68; 95% BI 0,50-0,93; p=0,0154).3 Na een mediane follow-up van 60,7 maanden werd de mediane DFS niet bereikt in beide studiearmen, maar de DFS-curves scheidden van elkaar vanaf slechts vier maanden”, aldus Maria De Santis. Na 36 maanden was de DFS 82% in de D+BCG (I+M)-arm vergeleken met 77% in de BCG (I+M)-arm. Het DFS-voordeel van durvalumab plus BCG was consistent over de meeste subgroepen. Er was geen statistisch significant verschil tussen de DFS in de D+BCG (I)-arm versus de BCG (I+M)-arm.
Vergelijkbare OS
Na een mediane follow-up van 66 maanden en bij 14% maturiteit bleek uit een beschrijvende analyse dat de toevoeging van durvalumab aan inductie- en onderhoudsbehandeling met BCG niet geassocieerd was met een betere algehele overleving (OS; HR 0,80; 95% 0,53-1,20). De Santis: “De studie was echter niet ontworpen om de OS te bepalen.”
Daarnaast had de toevoeging van durvalumab aan BCG geen noemenswaardig effect op de door de patiënten gerapporteerde kwaliteit van leven. De inductie- en onderhoudsbehandeling met durvalumab plus BCG werd goed verdragen en er werden geen onverwachte bijwerkingen geconstateerd.
Referenties
1. Kamat AM, et al. J Clin Oncol 2016;34:1935-44.
2. Jiang S, et al. Cancers 2022;14:3073.
3. De Santis M, et al. Ann Oncol 2025;36(suppl_2): abstr LBA108.
Dr. Robbert van der Voort, medical writer
DEEL DIT ARTIKEL:
