Tijdens het IASLC World Conference on Lung Cancer, afgelopen september in Barcelona, Spanje, ontving longarts dr. Lizza Hendriks (Maastricht UMC+) als eerste Nederlander ooit de Daniel C Ihde Lectureship Award for Medical Oncology. “Een eer, een erkenning, maar vooral ook een aansporing om verder te gaan”, stelt Lizza Hendriks.
Ze moest een paar maanden haar lippen stijf op elkaar houden, vertelt Lizza Hendriks. “Ik wist al in mei dat ik de award zou krijgen. Maar dat mocht ik natuurlijk tegen niemand zeggen.” Om in aanmerking te komen voor de naar de Amerikaanse oncoloog Daniel C Ihde (zie Kader) vernoemde award, moet een (buitenlandse) collega je voordragen als kandidaat. “Die persoon stuurt een nominatiebrief naar de nominatiecommissie van de IASLC. De commissie vraagt jou vervolgens je CV op te sturen en een overzicht van je verdiensten voor de IASLC en wat je voor de longkankerwereld in het algemeen hebt gedaan. Daarna maakt het comité een keuze uit de kandidaten. Als je de award krijgt, moet je tijdens de World Conference on Lung Cancer ook een voordracht houden.”
Combinatie onderzoek en klinisch werk
De Daniel C Ihde Lectureship Award for Medical Oncology is bedoeld voor (relatief) jonge onderzoekers die in korte tijd al flink aan de weg hebben getimmerd op het gebied van longkanker. Een blik op haar CV laat zien waarom Hendriks daarbij zeker niet over het hoofd mocht worden gezien. Met de start van haar promotieonderzoek in Maastricht, in 2012, stapte ze het veld van de longkanker binnen. Na haar promotie in 2016 werkte ze een jaar als onderzoeker bij prof. Benjamin Besse in het Institut Gustave Roussy in Parijs. Sinds haar terugkeer in Maastricht bouwde ze enthousiast en snel aan een carrière waarin zij wetenschappelijk onderzoek en (het optimaliseren van het) klinisch werk met veel succes combineert.
Haar onderzoek spitst zich onder ander toe op diverse unmet medical needs en kennishiaten ten aanzien van patiënten met longkanker. Een speerpunt daarbij is de preventie, detectie en behandeling van hersenmetastasen en oligometastasen. Ook het zoeken naar optimale behandelingen voor patiënten die niet voldoen aan de inclusiecriteria van de klinische trials heeft haar bijzondere aandacht.
Toekomstvisie
In haar awardlezing – “Daarin behoor je jouw toekomstvisie op het longkankeronderzoek te schetsen” – kaartte Hendriks diverse zaken aan. Uiteraard de kennishiaten met betrekking tot hersenmetastasenonderzoek en haar eigen onderzoek hiernaar. Maar ook het belang van laagdrempelige verspreiding van de snelgroeiende kennis over longkanker en het belang van multidisciplinaire samenwerking in overleggen en oncologische netwerken om te zorgen dat alle patiënten optimale zorg krijgen, ongeacht in welk ziekenhuis ze behandeld worden. Maar vooral ook het belang van (tijd voor) luisteren naar de patiënten, het toegankelijk houden van de (steeds duurder wordende) zorg en verslechtering van zowel het onderzoekslandschap (door toenemende regelgeving) als het werkklimaat (stress, burn-out vooral bij jonge artsen en onderzoekers).
Desondanks toont Hendriks zich positief: “Als we samen de schouders eronder zetten, kunnen we op al deze terreinen verder komen. Ik probeer zelf zo goed mogelijk een voorbeeld te zijn voor jongere collega’s en hen waar nodig te ondersteunen in hun carrière.”
Dr. Marten Dooper, wetenschapsjournalist
Oncologie Up-to-date 2025 vol 16 nummer 6
DEEL DIT ARTIKEL:
Dr. Daniel C Ihde (1943-2004) specialiseerde zich na zijn afstuderen als arts in 1969 tot oncoloog met speciale aandacht voor longkanker. Van 1973 tot 1994 bekleedde hij diverse functies binnen het National Cancer Institute. Nadat bij hem in 1999 de ziekte van Alzheimer was vastgesteld, stopte hij zijn carrière vroegtijdig. Sinds 2007 reikt de IASLC jaarlijks diverse aan Ihde opgedragen awards uit waaronder de Award for Medical Oncology.